fbpx

Čiča Dražina piskarala ponovo na Ilidži

Monografiju autorski potpisuje Miroslav Janković, osoba koja inače piše tekstove kojih se ne bi posramio ni Risto Đogo iz najgorih dana. Janković 2015. godine u Večernjim novostima piše kako je Sarajevo “najmisterioznija i najdublja srpska rana u proteklom ratu”, kako je u Sarajevu zapaljen ratni požar te kako je “Sarajevo drugi Jasenovac” jer, “prema mnogim procenama i ispitivanjima, oko 8.000 Srba iz Sarajeva leži neznano gde, mnogi u vrtačama i kazanima oko samog grada”.

 

Vijest da je na Ilidži promovirana monografija Istorija ilidžanskog sporta 1923–1992, na kojoj se okupilo “više stotina Ilidžanaca, od sportista, sportskih radnika, navijača i mnogih drugih Ilidžanaca koji danas žive stotinama kilometara daleko”, inače bi pripalo krugu pozitivnih lokalnih događaja da nije jedne “sitnice”.

Monografiju autorski potpisuje Miroslav Janković, osoba koja inače piše tekstove kojih se ne bi posramio ni Risto Đogo iz najgorih dana. Janković 2015. godine u Večernjim novostima piše kako je Sarajevo “najmisterioznija i najdublja srpska rana u proteklom ratu”, kako je u Sarajevu zapaljen ratni požar te kako je “Sarajevo drugi Jasenovac” jer, “prema mnogim procenama i ispitivanjima, oko 8.000 Srba iz Sarajeva leži neznano gde, mnogi u vrtačama i kazanima oko samog grada”.

Janković se ne zaustavlja na ovakvim suludim konstrukcijama nego pride i tvrdi da su “muslimanske paramilicije vršile svakodnevne odmazde i likvidacije Srba civila”, i to ne samo “da bi se osvetile za smrti svojih Sarajlija” već i “za vojničke poraze na drugim mestima”.

Janković tvrdi da su “muslimanske paramilicije ubijale Srbe da im uzmu imovinu”, pa su im i “uzimali novac da ih (kao) izvedu iz grada, a onda bi ih odveli pod snajperski metak, a ubijali su ih i da dođu do njihovih lepih žena i kćerki”. Ova šovinistički perverzna velikosrpska mašta pokazuje se i kada piše kako je “u Sarajevu postojalo oko 140 logora za Srbe, u kojima je silovan veliki broj Srpkinja”.

Janković ima još ovakvih “otkrića”, a i saznanja kako su se na posebno vragolast i maštovit način “likvidirali Srbi u ratnom Sarajevu”, pa piše: “Kriminalci uhvate Srbina koji ima dobar stan, izvedu ga na terasu i ubiju tako što ga bace na pločnik. Potom pozovu regularnu policiju da napravi uviđaj, ali kako? Privedu druge Srbe, ‘očevice’, koji potvrde i potpišu da su videli da je čovek sam skočio sa terase svoga stana, da je izvršio ‘samoubistvo’, jer mu je dodijao rat, ali i ‘sramota što njegovi pucaju s brda’.” Nevjerovatno! Janković još samo nije opisao kako je lično preživio susret s lavom iz Pionirske doline.

Sve ovo napisano je u samo jednom jedinom od barem dvadesetak takvih Jankovićevih tekstova koje je dekonstruirao Petar Luković u E-novinama. Luković je Jankovića nazvao “piskaralom iz šinjela čiča Draže i čiče Dodika”. Teško je reći šta je nevjerovatnije i degutantnije, to što se Janković uopće imao obraza pojaviti u Sarajevu i promovirati svoju knjigu ili to što su na promociju došle osobe poput Ljubiše Markovića, bivšeg SDP-ovog načelnika Općine Centar, Esada Ibrahimovića, bivšeg golmana hrasničkog “Famosa” i “Željezničara”, ali i druge javne ličnosti.

Da li su ti ljudi svjesni da dolascima na promociju ovakvih velikosrpskih propagandista legitimiziraju ne samo njih kao ličnosti nego i njihove šovinističke i revizionističke izmišljotine? /M. Drnišlić/

PROČITAJTE I...

PRIDRUŽITE SE DISKUSIJI

Podržite nas na Facebooku!