KAKO RELATIVIZIRATI NAORUŽAVANJE REPUBLIKE SRPSKE

No, sudeći po Abazu, samoproglašenom radikalnom ljevičaru, plenumašu i borcu protiv kapitalizma, “Bošnjaci” se ne bi trebali brinuti niti uopće obazirati šta rade Dodik i njegove falange, već se, umjesto toga, posvetiti borbi protiv “islamizacije” i, pazite sad, “retradicionalizacije” Sarajeva.

Prohrvatski i radikalni neomarksistički portal Prometej.ba nepresušan je izvor zabave koju pruža uglavnom stupidnošću svojih tekstova, a koji zbog neopisive gluposti u argumentaciji nenamjerno parodiraju vlastita stajališta.

Jedan od takvih jeste tekst izvjesnog Minela Abaza Zašto se razlikuje kantonalno od entitetskog naoružavanja?, u kojem je Abaz, glumeći korisnog idiota Miloradu Dodiku, zaključio kako je licemjerno buniti se kada samoproglašeni secesionost Milorad Dodik nabavlja oružje za svoj MUP, a šutjeti kada to isto radi MUP Kantona Sarajevo.

Za ovo mu je izvor vijest s portala Buka u kojoj se tvrdi da MUP KS planira za 2018. godinu nabavku “specijalne policijske opreme (vatreno oružje)”. No, ako zanemarimo činjenicu da je jedna stvar zanavljanje policijske opreme (nije navedeno šta ta oprema podrazumijeva), a sasvim druga kupovina 2.500 dugih cijevi, da je MUP RS-a pod potpunom kontrolom čovjeka koji na dnevnoj osnovi zagovara raspad države, da se radi o naoružavanju institucije koja je proglašena odgovornom za genocid nad Bošnjacima, da je riječ o presedanu koji je izazvao zabrinutost zapadnih vlada, izgleda da je glavni argument za Abazov tekst njegov vlastiti normativni moralni relativizam.

Abazu je naoružavanje MUP-a RS-a ustvari “naoružavanje Srba”, a obnavljanje opreme MUP-a KS “naoružavanje Bošnjaka”, a to je, jelte, sve isto. Nije baš sigurno bi li mlađahni Abaz imao isto mišljenje da se tokom agresije na Bosnu i Hercegovinu zatekao na prostorima na kojima je MUP RS-a “čuvao” javni red i mir.

No, sudeći po Abazu, samoproglašenom radikalnom ljevičaru, plenumašu i borcu protiv kapitalizma, “Bošnjaci” se ne bi trebali brinuti niti uopće obazirati šta rade Dodik i njegove falange, već se, umjesto toga, posvetiti borbi protiv “islamizacije” i, pazite sad, “retradicionalizacije” Sarajeva.

Naravno, nije ni potrebno spominjati da se već isti dan ovaj Abazov tekst našao na stranicama RTRS-a, jer i zvuči kao nešto što bi napisao neko iz tamošnje redakcije.

 

PROČITAJTE I...

Ko je god poznavao Nusreta Halačevića i njegovo djelo, bez izuzetka će reći kako je Nusret bio strasan fotoreporter i jedan od najvrednijih hroničara Sarajeva. Često je išao na dženaze da snimi nekoliko usputnih fotografija, a iz njih je nastajala čista umjetnost. Fotografirao je i stare sarajevske nošnje, i to mu je jedno vrijeme bila glavna preokupacija. Vjerovatno je na taj način želio sačuvati spomen o tadašnjim Sarajlijama Bošnjacima, njihovoj kulturi, tradiciji, običajima, vjeri i vjerovanju, o svemu onome o čemu više niko nema ni da priča ni da piše

Džamija u Slapovićima zapaljena je 1995. godine, ali nije srušena do temelja. Ostali su sačuvani masivni perimetralni zidovi, izrađeni od lomljenog kamena, kao i munara. Nakon povratka su mještani odlučili da je obnove. Godine 2008. džamija u Slapovićima je obnovljena, i to je jedina džamija na području opštine Srebrenica koja je nakon obnove uspjela zadržati stari, autentični izgled

PRIDRUŽITE SE DISKUSIJI

Podržite nas na Facebooku!