Beograd je polomio zube

U opoziciji će ostati lista Muamera Zukorlića, koja je u ovom izbornom procesu imala svesrdnu podršku vlasti u Beogradu. Već je duže vrijeme Zukorlić retoriku prilagođavao svojoj novoj beogradskoj ulozi. Priču o diskriminaciji, segregaciji i autonomiji Zukorlić je trampio za nekoliko mjesta u Beogradu i podršku režima Aleksandra Vučića, što finansijsku, što medijsku, u kampanji za BNV. I na terenu se primjećuje da Zukorlić sve više zauzima nekadašnju Ljajićevu ulogu ljubimca beogradskog režima

Bošnjačko nacionalno vijeće Zakonom je definirano kao svojevrsna institucija kulturne autonomije manjinskih naroda koji žive u Srbiji. Zakon je predvidio da se ove institucije manjinske samouprave bave obrazovanjem, kulturom, informiranjem i službenom upotrebom maternjeg jezika i pisma. No, za sandžačke Bošnjake BNV ima i veći i širi značaj jer je naslijedila instituciju Bošnjačkog nacionalnog vijeća Sandžaka, koje je formirano još devedesetih godina i predstavljalo je najveće predstavničko tijelo svih organizacija sandžačkih Bošnjaka. To BNVS je 25, 26. i 27. oktobra 1991. održalo i referendum o autonomiji Sandžaka i bilo ključna institucija za internacionalizaciju sandžačkog pitanja.

Dakle, još jedna kampanja s mnogo teških riječi. Naročito su bile porazne one koje izgovore suprotstavljeni Bošnjaci u beogradskim emisijama i novinama. Najmanje teških riječi prema svojim konkurentima u ovoj kampanji izgovorio je nosilac liste “Samoopredjeljenje” Sulejman Ugljanin iako je najviše primio udaraca. Najviše od Muamera Zukorlića, nosioca liste “Matice bošnjačke”.

No, pokazalo se da su napadi s beogradskih televizija i s nacionalnom frekvencijom zapravo bili najbolja kampanja za Ugljanina. Oni su najbolje mobilizirali već pomalo uspavane glasače najstarije političke organizacije u Sandžaku. Naročito Zukorlićeve optužbe da je Ugljanin u saradnji s DB podijelio 20.000 pušaka u Sandžaku pristalice Ugljanina shvatile su kao amnestiranje države od odgovornosti za torturu koja je sprovođena u Sandžaku devedesetih godina.

Kako je najavljeno, Ugljanin će s listom nezavisnih intelektualaca “Vakat je”, koju je podržala stranka Rasima Ljajića (SDP), formirati komotnu većinu od 22 vijećnika u novom sazivu Bošnjačkog nacionalnog vijeća, koje broji ukupno 35 vijećničkih mjesta. U opoziciji će ostati lista Muamera Zukorlića, koja je u ovom izbornom procesu imala svesrdnu podršku vlasti u Beogradu.

Već duže vrijeme Zukorlić je retoriku prilagođavao svojoj novoj beogradskoj ulozi. Priču o diskriminaciji, segregaciji, autonomiji, Zukorlić je trampio za nekoliko mjesta u Beogradu i podršku režima Aleksandra Vučića, što finansijsku, što medijsku, u kampanji za BNV. I na terenu se primjećuje da Zukorlić sve više zauzima nekadašnju Ljajićevu ulogu ljubimca beogradskog režima.

Gorak okus ove kampanje ostavlja do sada neviđena zloupotreba Islamske zajednice, otvorena i neprikrivena. Sada je sasvim jasno da je u Sandžaku Islamska zajednica, kojom formalno-pravno rukovodi muftija Dudić, postala dio sandžačke političke ponude. Postala je stranka, medžlisi njeni ogranci po gradovima, džamije prostorije stranačkih mjesnih odbora, a efendije ili kandidati za vijećnike ili čuvari kutija ili aktivisti na terenu koji razvoze “pokorni” džemat do glasačkih mjesta.

Pošto je takvo stanje, mora se konstatirati da svaki naredni izbori, kao i ovi, zapravo su referendum o podršci koju ta IZ ima u narodu. Na ovim izborima skoro 2/3 sandžačkih Bošnjaka reklo je da je ne podržava, odnosno ovakav način miješanja Islamske zajednice u izbore i politiku. Ipak, raduje da su sandžački Bošnjaci pokazali jednu vrstu vitalnosti i prkosa, posebice prema režimu u Beogradu. Raduje i činjenica da je izborni dan prošao bez incidenata, takoreći u svečarskoj atmosferi.

Površni posmatrač izbornih rezultata mogao bi zaključiti da je zapravo lista “Vakat je”, koju je podržao Ljajić, zapravo, najveći gubitnik ovih izbora. No, da li je to tako? Usudio bih se reći da je Ljajić sasvim smišljeno projektirao baš ovakav rezultat i baš ovakav oblik izlaska na ove izbore. Odnosno, Ljajić nije izašao na izbore sa stranačkom listom već je podržao listu na kojoj nije bilo nijednog istaknutog člana njegove stranke. Zbog čega?

Prije svega da bi imao alibi od mogućih ucjena beogradske vlasti, u kojoj sjedi kao ministar i potpredsjednik Vlade, zbog saradnje s Ugljaninom i opozicionom SDA. S druge strane, Ljajić je htio manji broj vijećnika od Ugljanina kako bi ga podržao za predsjednika BNV, a samim tim i sklonio iz stranačke i lokalne politike jer je Zakon predvidio da predsjednici Vijeća ne mogu biti predsjednici političkih stranaka.

Tako da se stječe utisak da je Ljajić, zapravo, svjesno dozirao svoj izborni rezultat i da je u poziciji da Vučiću, zbog njegove saradnje sa Zukorlićem, pravi političke neprijatnosti preko Ugljanina, a u isto vrijeme Ugljanina drži u šaci jer mu od njegovih vijećnika zavisi većina u BNV.

Najavljena većina u BNV ima blagoslov Turske i predsjednika Erdoğana. No, očito s takvom većinom ima problem Beograd i Vučić. U procesu pregovora s EU i otvaranja poglavlja Vučiću bi trebalo BNV koje neće govoriti o diskriminaciji i statusu Sandžaka. Zbog toga su mediji, a i vlast u Beogradu ovih dana vidno nervozni. Plan zauzimanja BNV nije uspio. Barem do daljnjeg.

 

PROČITAJTE I...

Najglasniji i najprisutniji u javnom prostoru sami su sebe proglasili intelektualcima i “slobodnim” misliocima, iako u sferi nauke i kulture nisu napravili ništa i jedina im je referenca što sviraju u plaćenim orkestrima političkih (i medijskih) dirigenata. Na drugom su mjestu politički lideri u pokušaju, čije je najveće postignuće to što su oko sebe okupili šačicu navijača, ali im to ne smeta da cjelokupnu javnost zatrpavaju ružnim i praznim parolama, uvredama neistomišljenika koje žele predstaviti kao konstruktivnu kritiku

PRIDRUŽITE SE DISKUSIJI

Podržite nas na Facebooku!