Paul Ludwig Ewald von Kleist, njemački feldmaršal i jedan od najiskusnijih operativnih komandanata Wehrmachta, rođen je 8. augusta 1881. u Braunfelsu, a umro 13. novembra 1954. u sovjetskom zatvoru Vladimir.

Iako nije bio pokretač tenkovske doktrine kao Guderian, ni medijski heroj poput Rommela, Kleist je komandovao nekim od najvažnijih oklopnih operacija nacističke Njemačke. Njegovo ime vezano je uz brze prodore u Poljskoj i Francuskoj te velika okruženja u Ukrajini, ali i uz zločine na okupiranim područjima

Porijeklo i karijera do Drugog svjetskog rata

Potjecao je iz stare pruske plemićke porodice - njegov otac bio je general, a porodična tradicija duboko ukorijenjena u vojnoj službi. U vojsku je ušao 1900. kao konjički oficir. Tokom Prvog svjetskog rata borio se na Istočnom i Zapadnom frontu, za zasluge primio Željezni križ i nastavio napredovati u Reichswehru između dvaju ratova.

Do 1938. dosegnuo je čin generala konjice, no uklonjen je iz aktivne službe zbog neslaganja s nacističkom politikom. Unatoč tome, ponovno je pozvan 1939., kada je Njemačka krenula u novi rat i trebala iskusne komandante.

Blitzkrieg 1939.-1942.

U kampanji protiv Poljske Kleist je komandovao XXII. armijskim korpusom. Njegova prava uloga došla je do izražaja u Francuskoj 1940., kada je imenovan komandantom Panzergruppe Kleist. Upravo je ta formacija probila Ardenne - ključni element operacije Fall Gelb - i otvorila put prema La Mancheu, doprinoseći okruženju savezničkih snaga kod Dunkerquea. U aprilu 1941. njegove oklopne jedinice bile su uključene u napad na Jugoslaviju i ulazak u Beograd.

Najveći operativni uspjeh postigao je u Operaciji Barbarossa 1941., kao komandant 1. oklopne grupe. Učestvovao je u prodoru kroz Ukrajinu i u jednom od najvećih okruženja u historijii ratovanja - kod Kijeva je zarobljeno više stotina hiljada sovjetskih vojnika.

U novembru 1941. njegove su snage nakratko ušle u Rostov na Donu, prvi veći grad koji je Wehrmacht osvojio, ali su se zbog sovjetskog protunapada morali povući. U februaru 1943. Hitler ga je unaprijedio u feldmaršala.

Pad i sukobi s Hitlerom

Na Kavkazu je 1942. kao komandant Armijske grupe A vodio operaciju Edelweiss, usmjerenu na osvajanje naftnih polja. Napredovanje je bilo brzo, ali je katastrofa kod Staljingrada prisilila povlačenje. Kleist se otvoreno sukobio s Hitlerom oko realističnih ciljeva i logistike, a prema kasnijim svjedočenjima smatrao je da je nastavak rata besmislen. U martu 1944. Hitler ga je smijenio zbog "nedostatka borbenog duha". Nakon toga se više nije vratio na komandno mjesto.

Zarobljeništvo i smrt

Kleist se u maju 1945. predao britanskim snagama u Austriji. Godine 1946. izručen je Jugoslaviji, gdje je osuđen na 15 godina zatvora zbog ratnih zločina na okupiranim područjima, posebno na području NDH. Jugoslovenske vlasti predale su ga 1948. Sovjetskom Savezu, koji ga je osudio na 25 godina zbog zločina protiv civila i partizana na teritoriju Ukrajine i sjevernog Kavkaza.

Kaznu je služio u zatvoru Vladimir, gdje je 13. novembra 1954. umro u 73. godini. Pokopan je u neoznačenom grobu, prema tadašnjoj sovjetskoj praksi.