U javnom narativu promovisan kao reformator i arhitekta Vizije 2030, saudijski prijestolonasljednik i de facto vladar Mohammed bin Salman (MBS) svoju vladavinu temelji na seriji poteza čiji se zajednički imenitelj, prema dostupnoj dokumentaciji i izvještajima međunarodnih institucija, svodi na apsolutnu konsolidaciju moći, eliminaciju političkih neistomišljenika i sistemsko gušenje kritike. Dok se Zapadnom svijetu prezentiraju projekti poput otvaranja zemlje za turizam i dodjele prava ženama da upravljaju vozilima, hronološki pregled događaja od njegovog dolaska na vlast ukazuje na paralelnu stvarnost obilježenu vansudskim likvidacijama, prinudnim pritvaranjima i agresivnom vanjskom politikom.

Svega nekoliko mjeseci nakon što je u junu 2017. imenovan prijestolonasljednikom, u novembru iste godine pokrenuta je masovna akcija, službeno uokvirena kao borba protiv korupcije. U hotelu Ritz-Carlton u Rijadu, bez formalnih optužnica, pritvoreno je oko 500 najutjecajnijih saudijskih pojedinaca, uključujući prinčeve kraljevske porodice, ministre i milijardere poput princa Al-Waleeda bin Talala. Prema izvještajima, puštanje na slobodu uslovljavano je predajom značajnog dijela imovine državi, u postupku koji su kritičari opisali ne kao pravni proces, već kao ciljanu eliminaciju potencijalnih rivala i centara moći izvan prinčeve direktne kontrole. Istog mjeseca, u novembru 2017. godine, premijer Libanona Saad Hariri je tokom posjete Rijadu, u televizijskom obraćanju, podnio ostavku, navodeći kao razlog pritisak Irana i Hezbollaha. Zapadne obavještajne službe i diplomatski izvori kasnije su potvrdili da je Hariri bio zadržan protiv svoje volje i primoran na taj čin pod direktnim pritiskom MBS-a. Tek nakon intervencije francuske diplomatije, Haririju je dozvoljeno da napusti Saudijsku Arabiju, nakon čega je po povratku u Bejrut povukao svoju ostavku.

Najveći udar na međunarodni ugled princa i kraljevstva dogodio se 2. oktobra 2018. godine, kada je saudijski novinar i kritičar režima, Jamal Khashoggi, ušao u konzulat Saudijske Arabije u Istanbulu. Prema zaključcima istrage turskih vlasti i obavještajnih procjena Sjedinjenih Američkih Država, unutar konzulata ga je dočekao tim od 15 saudijskih agenata koji su ga ubili i raskomadali. U deklasificiranom izvještaju CIA-e navodi se da je operaciju odobrio sam Mohammed bin Salman. Iako je princ negirao ličnu naredbu, prihvatio je institucionalnu odgovornost kao de facto lider države. Ovaj slučaj pratio je i sudski proces pokrenut u Kanadi od strane Saada al-Jabrija, bivšeg visokog saudijskog obavještajca. Al-Jabri u svojoj tužbi tvrdi da je MBS, samo nekoliko dana nakon Khashoggijevog ubistva, poslao isti tim ubica, poznat kao "Odred tigrova", da ga likvidira u Kanadi, što su spriječile kanadske granične službe. U istom sudskom podnesku, al-Jabri navodi da se princ 2014. godine hvalio kako bi mogao organizovati ubistvo tadašnjeg kralja Abdullaha "otrovnim prstenom iz Rusije" kako bi ubrzao dolazak svog oca na prijestolje.

Na polju vanjske politike, MBS je kao ministar odbrane 2015. godine inicirao vojnu intervenciju u Jemenu protiv Huti pobunjenika, koju je podržavao Iran. Kampanja, projektovana kao brza vojna pobjeda, prerasla je u višegodišnji iscrpljujući rat koji je, prema podacima Ujedinjenih nacija, izazvao jednu od najtežih humanitarnih kriza na svijetu. U tom kontekstu, bivši saudijski zvaničnici iznijeli su optužbe da je princ navodno falsifikovao potpis svog oca, kralja Salmana, na dekretu kojim se odobrava kopnena invazija. Uz to, bio je jedan od ključnih aktera u nametanju diplomatske i ekonomske blokade Kataru 2017. godine, zajedno sa UAE, Bahreinom i Egiptom, čime je izazvao duboku krizu unutar Vijeća za saradnju u Zaljevu (GCC), koja je formalno okončana tek 2021. godine.

Paralelno sa proklamovanim društvenim liberalizmom, unutar zemlje je zabilježen drastičan porast represije. Nakon što je ženama dozvoljeno da voze, aktivistice koje su se godinama borile za to pravo, poput Loujain al-Hathloul i Manahel al-Otaibi, uhapšene su i, prema svjedočenjima, podvrgnute mučenju. Sudski sistem počeo je izricati drakonske kazne za izražavanje mišljenja na društvenim mrežama. Zabilježen je slučaj Mohammada al-Ghamdija, osuđenog na smrtnu kaznu zbog objava na platformi X (Twitter) koje je pratilo manje od deset korisnika. U martu 2022. godine izvršeno je masovno pogubljenje 81 osobe u jednom danu, što predstavlja rekordan broj u modernoj historiji kraljevstva. Kao odgovor na narušeni međunarodni imidž, državni Javni investicioni fond (PIF), kojim predsjedava MBS, usmjerio je stotine milijardi dolara u globalni sport i zabavu. Akvizicija engleskog fudbalskog kluba Newcastle United, osnivanje LIV Golf turnira, dovođenje sportskih zvijezda poput Cristiana Ronalda i Neymara u domaću ligu te osiguravanje domaćinstva za Svjetsko prvenstvo u fudbalu 2034. godine, potezi su koje organizacije poput Amnesty International i Human Rights Watch definišu kao "sportswashing" – korištenje sporta za preusmjeravanje pažnje sa sistemskih kršenja ljudskih prava.