Itamar Ben-Gvir, lider krajnje desničarske Jewish Power partije, ministaer je nacionalne sigurnosti u Vladi Benjamina Netanyahua. Ranije je osuđen u Izraelu za poticanje na rasizam i podržavanje terorističke organizacije.
Ben-Gvir je dolaskom na mjesto ministra preuzeo kontrolu nad graničnom policijom, ogrankom vojske koji djeluje na okupiranoj Zapadnoj obali i istočnom Jerusalemu, uključujući sigurnost u džamiji al-Aqsa. Ben-Gvir, koji živi u ilegalnom naselju u gradu Hebronu na Zapadnoj obali, također ima proširena ovlaštenja nad policijom.
Ben-Gvir pripada ekstremnoj desnici, koja vjeruje da je Izrael jevrejska nacionalistička i cionistička država.
U prošlosti je podržavao nasilje izraelskih naseljenika nad Palestincima i pozivao na prisilno protjerivanje "nelojalnih" arapskih državljana iz zemlje. To su stavovi koji su mu donijeli popularnost.
Rođen je 5. maja 1976. godine u okolini Jerusalema u iračkoj jevrejskoj porodici. Potiče iz konzervativne, nedogmatske mizrahi jevrejske porodice, koja spada u nekih 1.5 miliona Jevreja koji su nekada živjeli na teritoriji Sjeverne Afrike i Bliskog istoka, a doselili se u područje današnjeg Izraela. Njegova baka i djed po ocu rođeni su u Iraku, Kurdistanu, dok je otac rođen u Jerusalemu. Njegova majka je kao tinejdžerka izbjegla baš u Palestinu, koja je tada bila pod mandatom Britanaca. Ona se pridružila pokretu Irgun Zvai Leumi, miliciji koja se borila protiv britanske vladavine, tražeći pravo na samoopredjeljenje Jevreja u Palestini.
Kada se rodio, na čelo Izraela došla je po prvi put desničarska vlada sa Menehimom Beginom, koja je aneksirala istočni Jerusalim 1980. godine, ubrzavši eksproprijaciju zemlje na Zapadnoj obali i pojasu Gaze – potezi koji su bili inicijalna kapisla za prvu palestinsku intifadu. Intifada je inicirala i Ben-Gvirov gnijev uobličen u dkelovanju novoformirane partije Moledet, koja se zalagala za protjerivanje Palestinaca. Više je vjerovao oružju, a od tih misli nije odustao ni do današnjeg dana.
Ben-Gvir je još u mladosti započeo sa aktivizmom u ultraortodoksnom pokretu Kah, koji je osnovao rabin Meir Kahane. Ben-Gvir je obožavatelj je Meira Kahanea, izraelsko-američkog ekstremiste ubijenog 1990. koji je želio izraelskim Arapima oduzeti državljanstvo, odvojiti izraelski javni prostor i zabraniti brak između Jevreja i nejevreja.
Ben-Gvir je bio jedan od asistenata lidera pokreta Noama Fridmana, u naselju Kirjat Arba u centru Hebrona.
Poslije potpisivanja sporazuma iz Osla, Ben-Gvir se pojavio mašući u kameru amblemom kadilaka tadašnjeg premijera Jichaka Rabina i govoreći:
- Možemo da dopremo do njega.
Manje od mjesec dana kasnije, 4. novembra 1995. godine, Jichak Rabin je upucan na mirovnom mitingu u Tel Avivu, a kasnije je podlegao ranama.
Ultradesničarski pokret Kah je jedina izraeleska politička organizacija proglašena terorističkom u Izraelu i SAD-u, i zabranjena.
Rasizam i ekstremizam pokreta bili su nepodnošljivi čak i za Likud, budući da bi zastupnici napuštali Knesset kad god je govorio Kahane, na kog je atentat izvršio jedan Egipćanin 1990. godine u New Yorku.
Nakon što je Kah zabranjen, Ben-Gvir je nastavio ekstremističke i rasističke aktivnosti protiv Palestinaca, a optužen je osam puta za činove nasilja nad Palestincima i podstrekivanje nasilja nad njima, među kojima i optužbe za podstrekivanje na rasnu mržnju i podršku terorističkim organizacijama.
U svom domu u Kirjat Arbi, Ben-Gvir je držao na zidu sliku Barucha Goldsteina, ubicu 29 Palestinaca koji su se molili u džamiji Ibrahimi u Hebronu 1994. godine.
Ben-Gvir je završio pravo i radio kao advokat, braneći brojne prominentne slučajeve, naročito naseljenika.
Osuđen je 2007. godine za podstrekivanje na rasizam držanjem transparenta koji je glasio:
"Protjerajte arapskog neprijatelja".
Ali on sada tvrdi da više ne podržava deportaciju svih Palestinaca, već samo onih koje smatra "izdajnicima ili teroristima".
Ben-Gvir predvodi stranku Jevrejska snaga, koju je osnovao veliki broj Kahaneovih sledbenika 2012. godine.
Stranka nije uspjela da uđe u Knesset na izborima 2013. i 2015. godine, bilo u savezu sa drugim strankama ili sama.
Pred izbore 2019. godine, stranka je ušla u koaliciju Jevrejskog doma, u kojoj se nalaze ultradesničarske partije.
Koalicija je uspjela da osvoji pet zastupničkih mjesta, a Jevrejska snaga je zauzimala sedmo mjesto po broju osvojenih glasova na izborima među koalicionim strankama.
Na drugim izborima održanim iste 2019. godine, partija je učestvovala samostalno, osvojivši samo 1,88 posto glasova i nije uspjela da uđe u Knesset zato što nije prešla neophodni prag od 3,25 posto glasova.
Stranka je 2021. godine učestvovala na izborima u savezu sa velikim brojem ekstremističkih cionističkih grupa čije je savezništvo sponzorisao Netanyahu, i Ben-Gvir je prvi put ušao u izraelski Knesset.
[TEKST][35628/TEKST]
Na novembarskim izborima 2022. godine godine, Vjerski cionizam - skup ekstremističkih vjerskih partija koje predvodi Jevrejska snaga - osvojio je 14 zastupničkih mjesta i postao treća najveća partija u parlamentu.
Ove stranke okupljene su na Netanyahuovu inicijativu kako bi konsolidovao glasove ekstremne desnice i tako osigurao da ove partije uđu u Knesset pod jednim imenom.
Šesta vlada Benjamina Netanyahua položila je zakletvu u decembru 2022. godine, dok su demonstranti izašli na ulice ispred Knesseta u Jerusalemu.
U januaru ove godine Ben-Gvir je napustio Netanyahuovu vladu zbog neslaganja oko primirja u Gazi. Oprostio je Netanyahuu nakon dva mjeseca, te se vratio u Vladu kada je Izrael počeo ponovo bomardovati Gazu.
Ova vlada je "najdesničarska" izraelska administracija u historiji, uključujući zastupnike iz stranke Likud, krajnje desničarske vjerske cionističke frakcije i ultraortodoksne stranke – koje zajedno drže 64 od 120 mjesta u parlamentu.
