Njegov život nasilno je prekinut u 57. godini kobnog 8. januara 1993. godine. Hakija Turajlić, kao potpredsjednik Vlade Republike Bosne i Hercegovine, otišao je na Međunarodni aerodrom u Sarajevu da dočeka turskog zvaničnika Orhana Sefa Kilercioglua, koji je pratio pošiljku pomoći iz Turske.
S namjerom da se vrati u Sarajevo, morao je proći kroz teritoriju pod kontrolom bosanskih Srba gdje je UNPROFOR trebao omogućiti zaštitu. Konvoj UN-a koji je vozio Turajlića u Sarajevo je zaustavila patrola srpskih vojnika na ilegalnoj barikadi nekoliko kilometara od aerodroma.
Nakon 90-minutnog zastoja, francuski oficir UNPROFOR-a je otvorio vrata na oklopnom transporteru u kojem je Turajlić sjedio, pri čemu je srpski vojnik otvorio vatru iz kalašnjikova. Turajlić je pogođen sa sedam-osam hitaca. Francuske trupe nisu uzvratile vatru, nisu pozvale pojačanje niti su zadržale ubice.
Ubistvo Turajlića je zateglo odnose između Vlade RBiH i UNPROFOR-a te je bilo razlog zašto su mirovni pregovori u Ženevi prekinuti. Ujedinjene nacije i srpska vojska su odbili sarađivati s Vladom RBiH u istraživanju i pronalasku ubice. Srpski vojnik Goran Vasić je optužen za Turajlićevu smrt, ali je oslobođen 2002. godine.
Hakija Turajlić rođen 1936. godine u mjestu Opličići kod Stoca. Srednju tehničku školu završio je u Sarajevu, a Elektrotehnički fakultet na Univerzitetu u Beogradu.
- Već u Tehničkoj školi, a posebno na Univerzitetu Hakija je pokazao izuzetne sposobnosti. Diplomirao je 1960. godine kao najbolji student generacije na Elektrotehničkom fakultetu u Beogradu. Istovremeno je bio veoma aktivan u studentskom društvenom životu. Nakon završenih studija Hakija se vraća u Sarajevo i postaje asistent na Elektrotehničkom fakultetu Univerziteta u Sarajevu. Vraća se gradu u kojem je proveo srednjoškolske dane i zavolio ga za cijeli život.
Nakon samo dvije godine akademske karijere kao asistent na Elektrotehničkom fakultetu, Hakija prelazi u Energoinvest. Tu počinje njegova velika ljubav i karijera koja će trajati neprekidno narednih 30 godina, sve do tragičnog hica u Sarajevu, 8. januara 1993. godine - navodi se u zapisu o Hakiji.
Nakon prelaska u Energoinvest Hakija Turajlić ubrzo odlazi u Irak, gdje je Energoinvest tada dobio prve poslove za isporuku opreme i izgradnju dalekovoda u južnom dijelu zemlje.
- Mir fakultetskih kabineta i izvjesnost karijere naučnog radnika koje je imao na Elektrotehničkom fakultetu Hakija je zamijenio radom u bespučima iračke pustinje, inženjerskim i graditeljskim izazovima, zadovoljstvom i ponosom nakon svakog izgrađenog kilometra dalekovoda ili puštanja u pogon neke Energoinvestove trafostanice.
Gradilišta postaju njegova sudbina i s njima će biti vezan cijeli život, na svakoj funkciji koju je obavljao u Energoinvestu. Po povratku iz Iraka krajem šezdesetih godina Hakija postaje direktor Inženjeringa za elektroopremu koji je tada brojao 1.200 zaposlenih i uključivao Biro za dalekovode, Elektrobiro, Elektromontažu, Dalekovod izgradnju i Tehnički biro Beograd - stoji u zapisu o Hakiji.
Direktor Energokomerca Hakija postaje 1977. godine i na toj dužnosti ostaje do kraja tragično prekinutog života.
