Kada je zastupnik u Skupštini Republike Srbije i predsjednik Srpske radikalne stranke, koji je kriv za zločine protiv čovječnosti, progone i druga nehumana djela počinjena tokom devedesetih godina u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini, a trenutno na uživanju slobode u Srbiji, napisao da je o srpskim dobrovoljcima "dosta toga rečeno", te da se on kao njihov komandant ne bi ponavljao, imao je pravo. Dosta je toga rečeno, i - kako to biva u srazu dihotomija pučke predaje i pismenosti, nedovoljno je zapisano i napisano.
Srpskim dobrovoljcima koji su na ratišta iz Srbije odlazili u organizaciji Šešeljeve Srpske radikalne stranke režim Slobodana Miloševića je osigurao kasarnu kraj Beograda, u Bubanj Potoku. Odatle su opremljeni uniformama, potrebnim znanjem, fizičkom spremom i naoružanjem, autobusima bili prevoženi na prve linije fronta kako bi branili "srpske zemlje".
Svi ti "punoletni Srbi i ostali građani, oba pola, koji dobrovoljno, bez zakonskih obaeza i prisile, iz časnih patriotskih pobuda stupe u organizaciju i dobrovoljno pristupe osposobljavanju i učešću u borbenim dejstvima i ostalim aktivnostima u oružanoj borbi" su - dobrovoljci Srpske radikalne stranke. (u daljem vrlo kratkom tekstu Dobrovoljci) Dobrovoljcima su "srpstvo i srpski nacionalni interes iznad stranačkih, klasnih, političkih, religioznih, materijalnih, avanturističkih i ostalih pobuda". Osnovne odlike časti i ponosa dobrovoljaca su disciplina, moral, hrabrost, dobročinstvo i patriotizam. Dobrovoljci "nastavljaju časnu patriotsku tradiciju".
Foto: Vojvoda Slavko Aleksić, Pantelija Damjanović, vojvoda Milan Maksimović Manda, Nikola Poplašen
Jedan od njih je bio i Slavko Aleksić. Ocu Iliji rodio se 1. septembra 1956. godine. Kako to stoji u pisanim dokumentima Šešeljeva nepismenog četničkog pokreta "u selu Bardašići", nadomak Bileće. Srpskom četničkom pokretu i Srpskoj radikalnoj stranci je pristupio po njenom osnivanju. Aktivno je učestvovao u organizaciji i širenju ideja pokreta i stranke. Naročito u Sarajevu gdje je bio postavljen za komandanta četničkog odreda u Novom Sarajevu, gdje je u zvanje srpskog četničkog vojvode proglašen 13. maja 1993 godine Naredbom br. 124. izdanom u ime Centralne otadžbinske uprave Srpskog četničkog pokreta, a zbog toga što je bio "izuzetno hrabar" i što je svojim vlastitim primjerom dao ogroman doprinos u ratnim akcijama, obezbjeđenju teritorija i ljudstva.
U video isječku emisije "Mali noćni razgovori" Aleksić govori o tome kako je došao na prstor sarajevskog Jevrejskog groblja. (MKSJ, Mladić, IT-09-92, broj dokaznog materijala P07489)
Ne pitam se ni kada je, ni kako je, da li je studirajući prava i radeći kao poštar Slavko (za)mrzio Grad, sugrađane, Sarajevo, nit’ se pitam, jasno mi posve, koliko je snažno mrzio. Interesuje me zašto je mrzio. Samog sebe. Slavka. Da ne pišem o srpstvu i srpskom nacionalnom interesu.
