fbpx

SRBOKOMUNISTI SVRBE DINU

No, valjda je u pitanju korisna relativizacija jer se njom amnestira i prošli sistem i njegova ideologija koju Mustafić baštini, a pride se odgovornost skida s drugova srbokomunista i prebacuje na nekakve bradate pećinare, karikaturalne “nacionaliste”.

 

 

Buni se Dino Mustafić što “bošnjački nacionalistički krugovi” (a što je etiketa za sve one Bošnjake koji ne misle kao on) koriste termin “srbokomunisti” za one snage koje su napadale i opsjedale Sarajevo tokom Agresije na Bosnu i Hercegovinu. Za Mustafića su takvi termini, ali i oni koji ih upotrebljavaju, “glupi, arogantni i primitivni”, te on smatra da se njima koriste “uglavnom oni koji nisu proveli rat u Sarajevu”.

Budući da je riječ o sasvim korektnom i tačnom opisnom terminu barbara koji su držali Sarajevo u opsadi, a koji koristi i potpisnik ovih redova, Dinu Mustafića trebalo bi podučiti nekim činjenicama. Kao prvo, Sarajevo jeste i napala i opsjedala Jugoslavenska narodna armija, čiji su oficirski kor činili apsolutnom većinom komunisti, a ogromnom većinom Srbi. Svaki od oficira koji je opsjedao Sarajevo bio je i Srbin i komunista. Ostat će zabilježeno da je i sam ratni zločinac Ratko Mladić bio komunista koji nije podnosio četnike u svojim redovima, ni estetski, ni folklorno, ni organizaciono, a što ga, naravno, uopće nije spriječilo da postane notorni velikosrpski ratni zločinac.

Potpuno je isto i s agresorskom političkim i civilnom nomenklaturom koja je bila sastavljena, gle iznenađenja, od srpskih komunista. Štaviše, ratni zločinac Radovan Karadžić bio je komunista takvog kalibra da ni kasnije, kako svjedoči također ratni zločinac Biljana Plavšić, nikada nije oštro kritizirao komunizam te je zaobilazio takvu tematiku jer je bio “komunistički umišljeni skorojević”. I tako dalje i tako dalje, gotovo svaki od srpskih ratnih zločinaca bio je komunista, od Slobodana Miloševića i njegove supruge Mire Marković, pa do nekog općinskog sekretara.

Naravno, Dini Mustafiću ovo je poznato, kao što mu je i poznato da je nazivanje velikosrpskih agresora četnicima ustvari jedan oblik relativizacije, jer umanjuje odgovornost srpskog kolektiva i za agresiju i za genocid i glavnu odgovornost za zločine svodi na društvene marginalce.

No, valjda je u pitanju korisna relativizacija jer se njom amnestira i prošli sistem i njegova ideologija koju Mustafić baštini, a pride se odgovornost skida s drugova srbokomunista i prebacuje na nekakve bradate pećinare, karikaturalne “nacionaliste”.

Prava istina, naravno, glasi da Bosnu i Hercegovinu nisu napale zapuštene četničke trojke inspirirane kojekakvim volšebnim vojvodama već nas je napala do zuba naoružana Jugoslavenska narodna armija, koju su predvodili profesionalni oficiri, Srbi i komunisti, a sve u okviru plana koji su zamislili drugovi Srbi akademici i komunisti, a provodili drugovi Srbi političari i komunisti.

I za kraj, potpisnik ovih redova proveo je rat u Sarajevu, od prvog do posljednjeg dana. /M.D./

PROČITAJTE I...

PRIDRUŽITE SE DISKUSIJI

Podržite nas na Facebooku!