fbpx

Obraza nemaju, a stražnjici se ne boje

I on ovaj čin, ali i ostale nedavne tragedije, stavlja u kontekst “metropolizacije” Sarajeva izrugujući se toj ideji i pritom neskriveno pateći za “sigurnim” vremenima milicije, kada je grad Sarajevo bio provincija, ali mnogo sigurnija, doduše ne za Dizdarevićeve neistomišljenike koje je gutao proždrljivi mrak podruma komunističkih službi sigurnosti.

 

Piše: Mustafa DRNIŠLIĆ

 

Stravični kriminalno-teroristički napad i ubistvo dvojice policajaca Kantona Sarajevo nije mogao proći bez gnusnog pokušaja medijskih hijena da ovu tragediju nekako politički kapitaliziraju.

Svjedočili smo raznim zlonamjernim besmislicama kvazinovinara s opskurnih portala tipa Inforadar, koji su pokušali ovakav teroristički čin mafije iz manjeg bosanskohercegovačkog entiteta prikazati posljedicom navodnog nestanka nekakvog “kozmpolitizma” u Sarajevu, tj. porastom jednonacionalnih (valjda bošnjačkih) vrijednosti i “isključivih vrijednosti vjere”, pa su čak to doveli u vezi s postizbornom proslavom pobjede SDA, da bi tekst završio retoričkim pitanjem je li vrijeme da se dadne “šansa nekim novim vrijednostima” i pokličem “Ako je nova vlast cijena toga – dovedimo je onda!”

Odvratno, nepristojno i besramno.

U sličnom je tonu i tekst ambasadora i novinara Zlatka Dizdarevića, inače jednog od rezidentnih teoretičara zavjere i branitelja gotovo svake svjetske diktature, koji po vlastitim riječima piše iz pozicije od nacionalista “poražene manjine”.

I on ovaj čin, ali i ostale nedavne tragedije, stavlja u kontekst “metropolizacije” Sarajeva izrugujući se toj ideji i pritom neskriveno pateći za “sigurnim” vremenima milicije, kada je grad Sarajevo bio provincija, ali mnogo sigurnija, doduše ne za Dizdarevićeve neistomišljenike koje je gutao proždrljivi mrak podruma komunističkih službi sigurnosti.

Ipak, najdalje su otišli uobičajeni sumnjivci, bolje rečeno besramni Dnevni avaz, koji je ovu tragediju pokušao iskoristiti da skrene pažnju s odgovornosti svojih kadrova u MUP-u Kantona Sarajevo, te da je stavi u kontekst svoje neumorne subverzivne borbe protiv Obavještajne sigurnosne agencije. Ironično, ali za Radončića je sada OSA kriva što nije radila ono za šta je Radončić inače konstantno optužuje da čini – provodila posebne istražne radnje bez naloga i odobrenja nadležnih pravosudnih institucija.

A upravno u tim pravosudnim institucijama, u kojima dominiraju Dodikovi, Čovićevi i Radončićevi kadrovi, tačnije u njihovoj neshvatljivo blagoj kaznenoj politici prema višestrukim povratnicima u kriminal, naročito organizirani i teški kriminal, leži i pravi uzrok tragedije koja se dogodila na Ali-pašinom Polju u Sarajevu.

PROČITAJTE I...

Ammar Jažić rođen je 17. marta 1987. godine u Sarajevu, gdje završava osnovnu školu. Kaže da nikad plaho nije volio školu, pa mu je pri upisu u srednju otac ponudio dva izbora: medicinsku kao dedo, ili muzičku pa da krene očevim stopama. Upisao je Srednju muzičku školu u Sarajevu, na Odsjeku za timpane i udaraljke kod profesorice Desanke Jovanović. Srednju muzičku školu završava dosta uspješno i nakon toga dobija stipendiju univerziteta Berklee College of Music iz Bostona. Međutim, ostaje u Sarajevu, gdje završava Muzičku akademiju na Odsjeku za kompoziciju. 2010. godine završava magistarski rad uradivši Simfoniju Islamicu, simfoniju koja je prvi put u historiji dobila prefiks “islamska”. Jažić za Stav podrobnije govori o Simfoniji Islamici i o tome šta ga je motiviralo da uradi ovakav magistarski rad, o vremenu provedenom na Akademiji, o svojim pogledima na muziku i na stanje muzike u Bosni i Hercegovini, o patriotskom žanru, turbo-folku, “Bosnatonu” i njegovom ocu Faruku Jažiću, kao i o brojnim drugim crticama iz života

Za ratne zločine počinjene u Semberiji kažnjena su osmerica pripadnika VRS-a i dvojica logoraša. Ukupno im je izrečeno 96 godina i 8 mjeseci zatvora. U haškim presudama političkom vrhu RS-a nedvojbeno se ističe uloga bijeljinskog Kriznog štaba u planiranju etničkog čišćenja. U presudi Radovanu Karadžiću piše: “Na čelu Kriznog štaba u Bijeljini bili su Milan Novaković i Ljubiša Savić (zvani Mauzer). Članovi Kriznog štaba bili su isključivo iz SDS-a ili istaknuti mještani lojalni toj stranci”

PRIDRUŽITE SE DISKUSIJI

Podržite nas na Facebooku!