Zašto nema protesta u Sandžaku

Tako je SNS u Novom Pazaru u vlasti sa SDP i SDA, u Tutinu sa SDA, u Sjenici sa SDA i SDP, u Prijepolju sa SPP i SDA i u Priboju sa SDP, SPP i SDA. Na republičkom nivou malo je drugačija situacija. Vladajuću garnituru podržavaju dvije bošnjačke stranke, i to SDP Rasima Ljajića i SPP Muamera Zukorlića.

Protesti “Jedan od pet miliona” ne jenjavaju, naprotiv, šire se i sve su masovniji. Prošle nedjelje održani su u oko 20 gradova i mjesta u Srbiji. Devetu subotu zaredom, nezadovoljni građani, uz podršku studenata i profesora, okupili su se na platou ispred Filozofskog fakulteta u Beogradu. Velika kolona ljudi se prošetala i do Predsjedništva, gdje su građani ostavljali pisma za Aleksandra Vučića. Povorka je stigla i do sjedišta RTS-a (Radio televizija Srbije), gdje su na ulazu izlijepili plakate na kojima je glavni i odgovorni urednik javnog servisa Srbije Dragan Bujošević upoređen s vlasnikom televizije Pink Željkom Mitrovićem.

Iako se spisak gradova, gdje se protestira protiv režima Aleksandra Vučića, svakog vikenda povećava, svima upada u oči da tih protesta još nema u sandžačkim gradovima. Razloga za to može biti nekoliko, no neka tumačenja govore da je jedan od tih razloga koaliranje svih bošnjačkih stranaka sa SNS-om u sandžačkim lokalnim skupštinama.

Tako je SNS u Novom Pazaru u vlasti sa SDP i SDA, u Tutinu sa SDA, u Sjenici sa SDA i SDP, u Prijepolju sa SPP i SDA i u Priboju sa SDP, SPP i SDA. Na republičkom nivou malo je drugačija situacija. Vladajuću garnituru podržavaju dvije bošnjačke stranke, i to SDP Rasima Ljajića i SPP Muamera Zukorlića.

Stranka demokratske akcije Sandžaka je u opoziciji i prepoznata je kao oštar kritičar režima Aleksandra Vučića. Neki smatraju da bi zbog toga, izuzmemo li lokalne političke relacije, bilo sasvim prirodno da SDA Sandžaka bude predvodnik građanskih protesta u Sandžaku. Međutim, dio sandžačke elite opravdano smatra da opozicija koja se nudi kao alternativa Vučiću nema drugačije stavove ni prema Bošnjacima, ni prema Bosni, ni prema Sandžaku. Stoga je pasivnost Sandžaklija spram protesta u Srbiji sasvim logična.

 

PROČITAJTE I...

Uslijedio je tretman koji se ni najgorem dušmaninu ne bi poželio. Tada sam dobro upamtio da graške znoja na čelu nisu nikakva isprazna i izmišljena fraza nego surova realnost s kojom sam se lično suočio. Držali su me babo, amidža i amidžići, a ona je uporno teglila i zavrtala slomljenu nogu

PRIDRUŽITE SE DISKUSIJI

Podržite nas na Facebooku!