Kao i sve vezano za Nedžada Latića, i ovi su napadi tragikomični i traljavi jer Latić tvrdi da se general Muslimović ne bavi vojnim pitanjima, pogotovo da ne tretira odnos Bosne i Hercegovine prema NATO-u, već se navodno, na subverzivan način, bavi Islamskom zajednicom i vjerskim poglavarima.

Šta podrazumijeva ideja “Bosne”? I za koga? Šta ona uključuje, a šta isključuje? Postoji li više vizija i ideja Bosne, ili je tek jedna – zajednička? Zar Bosna i Hercegovina nije država, nešto što postoji i što je više od ideje? Ko su ti “nacionalisti” od kojih se “ideja Bosne” mora odbraniti, imaju li konkretna imena, koje su to političke organizacije?

Ili se Bošnjake želi fatalno oslabiti, paralizirati i neutralizirati kao relevantan faktor i politički subjekt sposoban za akciju i reakciju radi nekog krupnog događaja koji se treba desiti u budućnosti, a kakav je moguća secesija, ili se Bosna i Hercegovina, tačnije većinski Bošnjacima naseljeni prostori, žele urediti po uzoru na neke od nesretnih država s muslimanskom većinom kojima upravljaju manjinski i nelegitimni “prosvijećeni i progresivni” režimi koje se prihvata kao partnere jer drže pod kontrolom neugodnu “muslimansku većinu”

Još jedan od kurioziteta jeste taj što se pokazalo koliko je ustvari sam za sebe Čovićev HDZ slab, koliko je značajno bošnjačko jedinstvo u vezi s osnovnim nacionalnim interesima i koliko je do sada Čović profitirao od posljedica svađa i sukoba na bošnjačkoj političkoj sceni.

Wigemark, pored takvog lobiranja za velikosrpske (i ruske interese), nađe vremena da se opusti i obiđe Zapadnu Hercegovinu pa odatle poruči da je “Zapadna Hercegovina najdalje otišla u procesu pridruživanja EU”!

Čini se da za mnoge, koji bi da monopoliziraju antifašizam, nije samo sporno to što Bakir Izetbegović govori o partizanima već ih iritira i što to čini prilikom obilježavanja godišnjice oslobodilačke bitke koju je vodila Armija Republike Bosne i Hercegovine.

Iako je njegov ponižavajući, ali zasluženi sunovrat u ruke nekadašnjeg ljutog dušmanina svakako dašak svježeg vjetra, ipak postoje još stotine gotovo istih propagandnih megafona koji i dalje parazitiraju na budžetima dok razvlače pamet narodu čiju krv piju.

Pitanje postojanja konkretnih ideologija na bosanskohercegovačkoj i bošnjačkoj političkoj sceni, njihove međusobne sukobljenosti, razlike između proklamiranih ideologija i onih u koje se stvarno vjeruje i uloge koju realpolitika ima u političkim odlukama – nedovoljno je istraženo. Ipak, političku scenu u Bošnjaka mogli bismo, u kontekstu postojanja političke ideologije, ugrubo podijeliti u dva tabora. Prvi tabor sačinjavaju one stranke i političke ličnosti koje svoj legitimitet crpe iz tekovina prošlog sistema, dok su u drugom stranke koje svoj legitimitet crpe iz perioda stjecanja nezavisnosti i odbrane od agresije

Stvarne činjenice najbolje je objasnio doktor historijskih nauka, ratni veteran i bivši načelnik Arhiva Armije RBiH Mesud Šadinlija u svom statusu na Facebooku, koji možete pogledati u ilustraciji ovog teksta. I upravo je u tom statusu napisana sva suština.

Podržite nas na Facebooku!