Opasni učinak Ibn-Tejmijjinog učenja

Izljevi mržnje prema ovom političkom analitičaru i etikete koje se lijepe uz njegovo ime od očitih poštovalaca i sljedbenika Ibn-Tejmijjinog djela, kako od strane “običnih” ljudi, tako i od vehabijskih šejhova, poput Zijada Ljakića i Adnana Mrkonjića, ozbiljno ukazuju na raširenost Ibn-Tejmijjinog učenja u BiH.

Prošle je sedmice na portalu Al Jazeere Balkans Mirnes Kovač, novinar Preporoda, objavio tekst pod naslovom Saudijska Arabija treba krenuti od Ibn Tejmijje. Kovač objašnjava kako se dekretom kralja Selmana u Medini ima uspostaviti globalno tijelo elitnih islamskih učenjaka koji trebaju “eliminirati lažne i ekstremističke tekstove”. Ističe da bi takvo tijelo trebalo krenuti od ključnih učenjaka koji su uzdignuti na pijedestal nepogrešivosti, a koji su izvor ideologije tekfira – proglašavanja drugih nevjernicima i dozvoljavanje njihovog ubistva zbog toga.

Kovač, prije svega, misli na Ibn-Tejmijju, te se poziva na sirijskog profesora tefsira dr. Muhammeda Habeša. Habeš smatra da je ideologija tekfira “ishodište ‘kulture mržnje’ koja danas pustoši muslimanska društva, ishodište anarhičnog prolijevanja krvi pod čijim opravdanjem se danas u muslimanskim zemljama čine najužasnije stvari”. Habeš je u ovom kontekstu sagledao Ahmeda Ibn-Tejmijju (1263–1328), koji je među prvima etiketirao nevjernicima ili “protekfirio jednu grupu muslimana koji su izjavljivali da su vjernici”, piše Kovač. Habeš je ustanovio da se sintagma “zatražit će se da se pokaje, u protivnom će biti pogubljen” u Ibn-Tejmijjinim knjigama pojavljuje čak 428 puta, a najveća je nesreća, smatra on, to što se “većina etiketiranja nevjerstvom (tekfir) ne dovodi u vezu ni sa kakvim lošim ponašanjem, već s uvjerenjima i tumačenjima koje su imanencije slobodnog uma”.

Iako Kovač cio tekst gradi na osnovu Habeševog eseja, Ibn-Tejmijjini poštovaoci, veoma aktivni na društvenim mrežama, osuli su paljbu po njemu, optužujući ga da je izdajnik, neznalica, prevarant, čak i plaćenik. Iako Kovač citira Habeša ističući da “nam nije cilj suditi Ibn Tejmijji već na optuženičku klupu staviti odgojno-obrazovni um koji ovu kulturu zatrovanu etiketiranjem nevjerstvom današnjim ljudima nudi kao islam”, neke od ovdašnjih vehabija razumjele su da Kovač “tekfiri Ibn Tejmijju”.

Izljevi mržnje prema ovom političkom analitičaru i etikete koje se lijepe uz njegovo ime od očitih poštovalaca i sljedbenika Ibn-Tejmijjinog djela, kako od strane “običnih” ljudi, tako i od vehabijskih šejhova, poput Zijada Ljakića i Adnana Mrkonjića, ozbiljno ukazuju na raširenost Ibn-Tejmijjinog učenja u BiH. Mrkonjić je, za razliku od svog kolege, ipak sačuvao dostojanstvo ne vrijeđajući Kovača. Međutim, poziva svoje prijatelje da se “ne raspravljaju” i “ne dokazuju” ništa vezano za Ibn-Tejmijju jer je Kovač  “nepoznanica” i njegova riječ “nema nikakvu težinu”. I u njegovom slučaju, mjesto argumenata zauzele su etikete. A komentari, prijetnje i izljevi mržnje prema Kovaču od strane Ibn-Tejmijjinih sljedbenika najbolji su primjer destruktivnosti ideologije koju je ustanovio ovaj učenjak.

 

 

 

PROČITAJTE I...

“Cazinska medresa zatvorena je odmah nakon završetka Prvog svjetskog rata, a ponovo je otvorena odmah nakon početka posljednjeg rata, odnosno agresije na našu zemlju. Medresa je zatvorena 1920. godine zbog nedostatka materijalnih sredstava, a otvorena je 1993. godine zbog duhovnih potreba muslimana ovog kraja. Cazin i cijela Bosanska krajina nisu mogli više podnositi stanje prekinute tradicije, već su odlučili obnoviti kontinuitet pamćenja. Medresa je ponovo svečano otvorena 8. septembra 1993. godine”

PRIDRUŽITE SE DISKUSIJI

Podržite nas na Facebooku!