HDZ-ov pečat za Peđu Kojovića

Indikativno je i to da su većina onih koji iz Sarajeva podržavaju takvu vrstu “građanske politike”, a koji danas bljuju vatru na DF, Komšića i ideju prodržavne i patriotske socijaldemokratije, upravo oni isti koji su ranije podržavali Radončića u njegovoj najkonfliktnijoj fazi, kada im je izgledao kao neko ko može uništiti SDA, uzdrmati bošnjačke političke pozicije i otvoriti prostor za razne kompromise.

Vijest da je Predrag Kojović, predsjednik Naše stranke, postao jedan od kandidata za nagradu “Večernjakov pečat” još je jedan od pokazatelja postojanja vrlo zanimljivih, iako svakako neprincipijelnih, političkih i ideoloških savezništava na ovdašnjoj političkoj sceni.

Ipak, zanimljiviji od same te kandidature, jer kandidata ima dosta iz svih oblasti javnog života, jeste opis Kojovića u Večernjem listu, u kojem je predstavljen kao “novi zaštitni znak građanske politike” te kao “bivši novinar koji je utjecaj Naše stranke proširio izvan Sarajeva i prometnuo se u jednog od vođa Bh. bloka kao nove političke opcije”.

I to sve u novinskom listu i na portalu koji se titulira “vodećim hrvatskim portalom”. Odavno nešto iz Sarajeva, pogotovo ne politički projekt ili ličnost, nisu imali takvu naklonost hrvatskih političkih krugova i njihovih medija, sve još od Radončića i njegovog SBB-a.

Možda se upravo u toj sličnosti stavova SBB-a i NS, tj. Radončića i Kojovića u odnosu na “hrvatsko pitanje”, krije i razlog njihove popularnosti u određenim krugovima. Naravno, i jedan i drugi popularni su isključivo kod HDZ-ovih političkih elita, a ne i među hrvatskim narodom, kojem su, doslovno, nepoznanica, a i to po onom sistemu: “Neprijatelj moga neprijatelja moj je prijatelj.”

Čovićevci vide upotrebnu vrijednost u političarima i njihovim strankama koji svoju politiku i politički fokus svode na prostore Bosne i Hercegovine s većinskim bošnjačkim stanovništvom i koji pritom za takve obračune s prodržavnim snagama, bile one bošnjačke ili probosanske, traže saveznike. To je vrsta političke trgovine u kojoj HDZ nema šta izgubiti.

“Građanska” politika koju vodi Kojović upravo je ona vrsta “građanske” politike o kojoj HDZ sanja, po kojoj se “građanske stranke” drže granica većinski bošnjačkih kantona i prostora koje ne ulaze u HDZ-ove teritorijalne vizije uskrsnuća Herceg-Bosne i gdje za svoj prelazak Ivan-sedla traže dozvolu od “središnjice”.

Uostalom, takvu su vrstu politike iz Naše stranke i demonstrirali, što kandidaturom Boriše Falatara, što Falatarovim sastančenjem s kontroverznim tipovima po Hercegovini, što cijelom postizbornom kombinatorikom i pokušajem da spriječe stvaranje bilo kakvog probosanskog bloka na višim nivoima vlasti.

Upravo zato nije čudno što se Kojovića u Večernjaku tako bombastično najavljuje, mada bi se moglo primijetiti da on nije “novi zaštitni znak građanske politike” već prije “zaštitni znak nove građanske politike”. Sitna, ali vrlo bitna razlika. Interesantno je da se u Večernjaku i tzv. Bh. blok doživljava pozitivno, iako ima i vragolastog liskaluka i podbadanja u tome da se taj udruženi subverzivni poduhvat Kojovića i Nikšića, ta štokrlica na dvije noge, napravljena isključivo radi zadržavanja vlasti u Kantonu Sarajevo, stavlja u kontekst “proširenja utjecaja izvan Sarajeva”.

Naravno, nije Večernji list jedino glasilo koje je i više nego nadahnuto ovakvom redukcijom građanske politike koju provode određene stranke sa sarajevskom adresom. Notorno prohrvatski, nazovi ljevičarski portal Prometej.ba skoro je pa postao službeni megafon ove “nove građanske politike” kojoj su prihvatljiva i najradikalnija stajališta srpske i hrvatske politike u Bosni i Hercegovini, a nesnošljiva bilo kakva probošnjačka ili probosanska politika, pogotovo ako ona ima veze sa SDA.

Tako je i s mnogim drugim forumima i portalima, a ono što im je svima zajedničko jeste to da se, pored promocije “nove socijaldemokratije”, u jednakoj mjeri bave i demonizacijom “grobara socijaldemokratije”, tj. da kao izdajnike i “bošnjačke trojanske konje” označavaju sve one ljevičare koji odbijaju da uskoče u ovo kolo korisnih idiota koje poskakuje ka provaliji.

Indikativno je i to da su većina onih koji iz Sarajeva podržavaju takvu vrstu “građanske politike”, a koji danas bljuju vatru na DF, Komšića i ideju prodržavne i patriotske socijaldemokratije, upravo oni isti koji su ranije podržavali Radončića u njegovoj najkonfliktnijoj fazi, kada im je izgledao kao neko ko može uništiti SDA, uzdrmati bošnjačke političke pozicije i otvoriti prostor za razne kompromise.

O tome je ovdje u suštini riječ, o približavanju pozicija srpske i hrvatske politike i grupe odrođenih sarajevskih ljevičara koji su se “emancipirali”, “depatriotizirali ideološke narative” i postali “inkluzivni” u takvoj mjeri da su im danas prihvatljivi i dodikovsko-čovićevski narativi, a nepodnošljivi oni prodržavni, probosanski, a naročito probošnjački. Tako je srpsko-hrvatska politika, nakon Radončića i njegovih medijskih goblina, dobila još jednog političkog saveznika i zagovornika u glavnom gradu Bosne i Hercegovine.

PROČITAJTE I...

„Ovo tumačenje ide u prilog onima koji opravdano podržavaju zastupnicu Ćosić-Hajdarević, te bih dodao, kao slobodan čovjek koji se usuđuje misliti svojom glavom, samo neka ustraju u tome. Atmosfera koja se stvara posredstvom nove vlade KS ide prema tome da se Bošnjaci u 'Republici Sarajevo' etiketiraju kao neobrazovani, nekonkurenti, primitivni i kao oni koji mogu samo da '...nose sijeno', dok će Saša ili Maša, a možda i Medo, da čitaju i pišu knjige, vladaju, uređuju dnevnike, određuju ko je lopov a ko nije, ko je nacionalista a ko nije, kome je mahrama na glavi dokaz islamijeta, a kome fašizma. Za stranke koje čine vlast u Kantonu Sarajevo izvrsnost je to da budeš neBošnjak“, piše na svojem Facebook profilu predsjednik Asocijacije mladih SDA Salko Zildžić. Njegov post prenosimo u cijelosti:

PRIDRUŽITE SE DISKUSIJI

Podržite nas na Facebooku!