Post by Redakcija STAVA

Prvi maj, kao narodni i državni praznik, među svima njima stoji netaknut, uspravan i čedan. Još se nije čuo glas koji bi ga – u tom njegovom značenju i smislu – pokušavao osporavati ili dovoditi u sumnju. Narod mu se raduje, i milo narodu što ne mora razmišljati o njegovom etnonacionalnom porijeklu i što mu ne mora “brojati krvna zrnca”

Hafiza Mula-hanuma Merhemić i njen brat hafiz Osman mučki su ubijeni u svojoj kući, više Careve banje u Sarajevu početkom aprila 1985. godine. Ovaj zločin, ubistvo i pogibija Mujagine djece izazvali su stravu i užas među sarajevskom ehalijom. Osnovana je sumnja da su ovaj zločin pripremili i izvršili – ili UDBA (komunisti) ili srpska hajdučija, koja je, iz mržnje prema islamu, htjela ugasiti i posljednje svjetlo u Hadži Mujaginoj kući, gdje je hafiza Mula-hanuma bila nastavila tradiciju svog oca, rahmetli Hadži Mujage, nastavivši svake godine održavanje triju islamskih akademija: Miradžijje, Bedrijje i Šebi-arusa. Zločinac, ubica brata i sestre, ni danas nije otkriven. Stav iz pera Šabana Gadže donosi dijelove dnevnika Hadži Hafiza (Halid ef. Hadžimulić) o ovom stravičnom događaju

Od 2004. godine do danas u Novom Pazaru i Sandžaku desilo se na desetine incidenata u kojima su bacane bombe, eksplozivne naprave i molotovljevi kokteli, upucavani i prebijani časni i uvažavani ljudi. Deblji kraj većinom bi izvukle pristalice ili funkcioneri SDA Sandžaka. Bez obzira da li se incident desio prije dva dana ili prije 14 godina, zajedničko za sve te nemile događaje, označene u srbijanskoj javnosti kao “unutarbošnjački stranački ili sukobi u Islamskoj zajednici”, jeste šutnja policije koja skoro nije rasvijetlila ni jedan, a nadležni državni organi Srbije, tužilaštva i sudovi javnosti nikada nisu saopćili ko su planeri, organizatori i izvršioci tih napada

Podržite nas na Facebooku!